Wat is voor jou echt de mooite waard?

Ja je leest het goed: ‘wat is voor jou de mooite waard?’ Misschien ook de moeite, maar dit gaat dieper. Stel je het even voor! Doen omdat het de mooite waard is! Schrijven omdat het mooi is. Leven vanuit mooite! Verbinden en samenwerken omdat het beter en mooier is.

Leven vanuit een visie waarbij ‘de mooite waard’ voorop staat. Merk je dat je meteen begrijpt wat ik bedoel! Dat ik niets hoef uit te leggen!

Sommige wandelen en beklimmen bergen voor de mooite.  Spannende tochten met onbekende uitkomst, gewoon omdat ze er zijn en jij je al die moeite wilt getroosten voor onbekende momenten van mooite! Neem bijvoorbeeld Eva die het wandelen tot haar leven heeft verheven!

Maar moet het allemaal zo meeslepend hoor ik je denken. Nee, natuurlijk niet, het doen wat de mooite is kan in heel kleine dingen zitten. Zaken die je moeiteloos doet, die je bijna geen energie kosten, maar je juist energiek maken. Flow heet dat! Soft en vaag? Nee, juist niet!

Waar zit voor jou de mooite? Voor mij zit die in de ruige natuur, het rusteloos op zoek zijn naar vergezichten, maar ook in het vuur en de gesprekken na afloop, de vrieskoude  sterrenhemel vlak voordat je de tent inkruipt!

Maar ook in het zoeken en blootleggen van de capaciteiten van mensen, ze uitdagen te gaan waar ze nooit gingen, ze de mooite te laten ervaren van hun eigen unieke innerlijke landschap. De ruigheid, de donkere spelonken en de oogverblindende toppen. Voor mij is dat de rode draad en de mooite waard!

Wat is voor jou echt de mooite waard?

 

Magisch wandelen, het nieuwe realisme!

Als zitten het nieuwe roken is, dan is wandelen het nieuwe realisme! Wandelen lijkt veel wat vast zit los te maken. Het zal wel loslopen is natuurlijk niet voor niets een van de meest gebruikte gezegden.

Ontkronkelen

Vastzittende gedachtes, moeilijke organisatieprocessen, ingesleten patronen, op een wandeling lijkt er ruimte te komen voor beweging! Het letterlijk bewegen lijkt te leiden tot het ontkronkelen van gedachten. Alleen of met zijn allen? Het maakt niet uit! Naast elkaar lopend moeilijke gespreksonderwerpen bespreken of achter elkaar ze overdenken. Een wandeling door de natuur geeft mooie metaforen voor probleemoplossing. Smalle paden, ruime vlakten zonder gebaande paden, moeilijk struikgewas, natte zompige grond.

Wandelen als een onbewuste meditatie! Ritmisch bewegen in de stilte van de vroege ochtend of late avond. Onderdeel worden van de natuurlijke cyclus van dag en nacht. Problemen lijken te verdampen! Niets zo productief als je dag op deze wijze beginnen of beëindigen.

De kunst van het verdwalen

Verdwalen, niet meer weten waar je bent en toch weten dat het goedkomt. Vertrouwen dat er ergens een aanknopingspunt is dat je weer naar een pad of spoor leidt. Genieten van het moment. Durven we nog te verdwalen? Niets zo magisch als dat!

Wandelen kan uitdagen! Op grote hoogte, in onbekend gebied of in moeilijke weersomstandigheden. Het leert je plannen, voorbereiden en risico’s inschatten. Het geeft inzicht in je conditie, je doelen en hoe je omgaat met energie en tegenslag. Hoe je ontlaadt en weer oplaadt. Niets geeft zo’n directe feedback als wandelen.

Iedereen kan wandelen, net zoals iedereen kan mediteren, bewust of onbewust. Een kilometer door het dorp of duizenden kilometers op een trail. Het leert je observeren en situaties nemen zoals ze zijn en daar dan het beste van maken. Vaardigheden aanscherpen, doorzetten, diep gaan en hoog eindigen!

Wandelen het nieuwe magische realisme!